Student Prawa

Podstawą wnioskowania jest doświadczenie, rezultat obserwowania rzeczywistości. Dla praktyki liczy się nie to, co chciałoby się robić, ale ocena tego. Co ludzie faktycznie czynią. A zatem naga rzeczywistość stanowi punkt wyjścia dla wysnuwania praw ogólnych . Indukcja to gwarancja realizmu.

Wszechświat jest odwieczną harmonią, twierdził Machiavelii. Podobnie planeta ziemska. Dobro i zło równoważą się tu: Świat był zawsze taki sam; zawsze było  w nim tyle samo dobrego i złego. Władca kierując poczynaniami ludzi musi znać prawa życia społecznego, musi odkładając na bok sentymenty i spekulacje – znać naturę i mechanizm działania człowieka. Zachowanie człowieka poddane jest zawsze dwom zasadom : Fortunie i Mirtu. Fortuna to los, coś od jednostki niezależnego; to zespół wydarzeń, których nie można przewidzieć i reglamentować przede wszystkim dlatego, że to zespół wydarzeń, których nie można przewidzieć i reglamentować przede wszystkim dlatego. Że człowiek nie jest w stanie zrozumieć związku przyczynowego, do którego te wydarzenia doprowadziły. Niemniej : Fortuna nie rządzi światem tak dalece, aby wolna i nie miała udziału w tym wszystkim, co się dzieje. Fortuna przesądza zatem tylko część ludzkich czynności. Inne zależą od Mirtu tj. przedsiębiorczości człowieka, jego zdolności rozumowania i przewidywania, od energii i aktywności, jego zdolności rozumowania i przewidywania, od energii i aktywności jednostki. Jest przy tym regułą, że Fortuna najchętniej zarzuca swe pęta na słabych, biernych, mało ambitnych. Życie sprzyja więc śmiałym; wybitni i aktywni mogą zmniejszyć Fortunie pole jej penetracji; mogą ograniczyć jej kaprysy. I władcy muszą o tym wiedzieć. Ale władcy muszą też wiedzieć, że z natury ludzie są bardziej skłonni do złego aniżeli do dobrego. Ludzie z natury chciwi i prędzej przeboleją śmierć ojca niż stratę ojcowizny. Są oni zmienni, niewdzięczni, obłudni, są zawsze źli, jeśli mus konieczności nie uczynił ich dobrymi. Czyli dla uszlachetnienia człowieczej natury potrzeba presji: głód uczy ludzi pracowitości , a prawo – dobrego postępowania. Nawet najwięksi geniusze nie odniosą sukcesu w polityce, jeżeli będą rządzić wbrew naturze swych poddanych. Tak samo zginą oni, gdy obce im będą tendencje własnej epoki oraz znajomość praw ewolucji struktur państwowych.

Tęsknił też za silnym państwem narodowym,. praworządnym i zjednoczonym. Jako włoski patriota nader krytycznie oceniał własny naród. Przedstawiał Włochy jako kraj powszechnego rozkładu.