Student Prawa

Do początku XIX wieku ustaliły się podstawowe mechanizmy rządów parlamentarno-gabinetowych:

• Istnienie gabinetu odpowiedzialnego politycznie i solidarnie przed Parlamentem
• Zasada nieodpowiedzialności króla (doprowadziła do odsunięcia króla od bezpośredniego wykonywania władzy).

Rząd stał się całkowicie podporządkowany Parlamentowi:

• Utrata większości w Izbie Gmin pociągała za sobą dymisję całego gabinetu
• Król utracił realną możliwość decydowania o składzie gabinetu: premierem musiał wybrać przywódcę zwycięskiej partii, który wskazywał mu kandydatów na premiera

Stabilność władzy wykonawczej gwarantowało jednak prawo króla do rozwiązania parlamentu, i wykształcenie się w Anglii systemu dwupartyjnego.

Władza ustawodawcza:

• Całkowicie w rękach Parlamentu, jedyne formalne ograniczenie: prawo sankcji ustaw przysługujące monarsze, ale nie używane od 1707 – desuetudo
• Głos decydujący w procesie ustawodawczym ma jednak gabinet, gdyż jego premier jest jednocześnie szefem większości parlamentarnej (ma faktyczną władzę)
• Istnieje praktyka delegowania przez Parlament prawa wydawania aktów normatywnych organom władzy wykonawczej.