Student Prawa

Jedynym działem prawa cywilnego, którego kodyfikację zrealizowano w II RP, były zobowiązania. Ze względu na pilne potrzeby jego ujednolicenia w interesach obrotu gospodarczego w państwie postanowiono za przykładem Szwajcarii wyodrębnić prawo zobowiązań z całości przyszłej kodyfikacji cywilnej i opracować je w formie osobnego kodeksu. Referentem był Roman Longschamps de Berier. Projekt kodeksu ogłoszono w formie rozporządzenia Prezydenta z dnia 27 października 1933r jako Kodeks Zobowiązań z mocą obowiązującą od 1 lipca 1934r. Opierał się na dwóch podstawowych zasadach formalnej równości stron i wolności umów. Modyfikował też klasyczną burżuazyjną zasadę trwałości prawidłowo zawartej umowy. Zezwalał sędziemu nie tylko na wpływanie na treść kształtowanych zobowiązań umownych, ale upoważnił go nawet do rozwiązania zawartej już umowy.