Student Prawa

Polityka  wywodzi się z filozofii, początkowo stanowiła jedną z dziedzin filozofii.

Podstawowym i jedynym celem polityki było osiągnięcie doskonałości (cnoty). Filozofowie zastanawiali się jak osiągnąć cnotę. Pierwszym filozofem był Sokrates. Zastanawiał się nad naturą człowieka. Uważał on, że „natura człowieka jest dobra”, że człowiek z natury jest dobry. Zastanawiał się dlaczego jest zło, wg niego człowiek czyni zło, gdyż popełnia błąd, ale można temu zapobiec. Człowiek dąży do wyeliminowania zła, do doskonalenia się dzięki rozumowi. Doskonałość polega na tym, że staje się lepszy. Poprzez eliminację zła można stworzyć dobrego człowieka.

Platon (uczeń Sokratesa) rozwija jego myśl. Doszedł do wniosku, że istnieje doskonałość w czystej postaci (świat idealny) – można ją poznać i realizować na ziemi (w świecie realnym).

Można stać się doskonałym człowiekiem, ale też stworzyć idealne społeczeństwo i doskonałe państwo. Jako 1-szy pisał o państwie. Według Platona w tym idealnym państwie wszyscy powinni być sobie równi i nic nie posiadać – był przeciwnikiem własności, rodziny, chciał zlikwidować miłość. Wszyscy ludzie powinni żyć wspólnie bez rodzin.

Arystoteles - najwybitniejszy uczeń Platona, ale nie zgadzał się z nim. Istotą jego nauki była nauka o naturalnym porządku. Doskonałości poszukiwał w świecie natury, nauczał, że istnieje naturalny porządek obejmujący wszystko. Jego elementami są m.in. człowiek i jego najbliższe otoczenie - rodzina, społeczeństwo, państwo. Można go poznać zgłębiając prawa natury - to najlepszy krok do doskonałości. Identyfikował doskonałość z naturalnym porządkiem rzeczy. Życie rodzinne jest naturalnym porządkiem, czyli rodzinę należy chronić. Państwo jest naturalne, ale niewolnictwo też, bo istnieje, czyli jest dobre.

Myśliciele Ci poszukiwali najlepszych rozwiązań, stworzyli pierwsze dogmaty polityki.

Dogmat takiego sposobu patrzenia na politykę – „Człowiek będzie mógł w pełni się realizować (udoskonalić) w państwie rządzonym prawami natury (państwie doskonałym)”.

Celem polityki było stworzenie doskonałego człowieka. Pytali jaki ustrój jest najlepszy, najbardziej naturalny, najbardziej zgodny z powołaniem człowieka. Zadawali pytania szczegółowe:

1. Kto powinien rządzić?
2. Jakie powinny być doskonałe relacje społeczne? (równi czy nie równi)
3. Jaka jest natura człowieka? (jest dobry czy zły, do czego dąży)
4. Jakim celom powinno służyć państwo? (czy ma zapewnić obywatelom zbawienie czy mądrość)

Wypracowano koncepcję: Państwo szczęśliwe (Terra felix) – jest możliwe do urzeczywistnienia. Państwo szczęśliwe oznacza, że w nim dobro i sprawiedliwość tryumfują nad przemocą, rządzą władzy i niezgody. Tryumf państwa szczęśliwego zależy od nas samych.