Student Prawa

• doprowadził koncepcję pozytywistyczną do skrajności – nawet normy prawne niemoralne mogą obowiązywać
• prawodawca może odsyłać do norm moralnych
• prawo może podlegać moralnej ocenie, ale nie jest to zadanie nauk prawnych, gdyż:

+ nauki prawne powinny być wolne od wartościowania

+ z tego, że coś jest, nie wynika, że coś być powinno – teza o rozdziale bytu i powinności ( stanowisko

nonkognitywistyczne) : świat bytu (empiryczna rzeczywistość )  – świat powinności poznać się nie daje

+wybór i akceptacja jakichś norm i wartości jest kwestią (aktem) czyichś decyzji

• nie może być naukowego poznania wartości norm, ponieważ nie można stwierdzić co jest obiektywnie dobre lub słuszne
• przedmiotem nauki jest prawo obowiązujące w określonym miejscu i czasie – zainteresowanie głównie dogmatyką prawa
• eliminacja społecznych aspektów powstawania norm
• zainteresowanie efektem działań prawodawcy
• pojmowanie wykładni prawa jako czynności poznawczej, prowadzącej do odtworzenia interpretowanego tekstu na podstawie ścisłych, uporządkowanych reguł wykładni (ujmowanych w sposób sformalizowany, ich wybór jest zależny od wybranego sposobu wartościowania), celem jest osiągnięcie jakiegoś obiektywnego wyniku
• obowiązek dawania posłuchu takim normom (danym przez organy państwowe) – przekraczani norm prawnych zagrożone jest zastosowaniem przymusu ze strony państwa   / to, że ludzie przestrzegają prawa posiada także pewne uzasadnienie aksjologiczne-realizacja norm prawa pozwala na realizację ładu społecznego