Student Prawa

1958 – 1963 r. Angelo Giuseppe Rancalli (ur. 1881r.) Jego koncepcja to personalizm chrześcijański. Rozwija naukę o godności i szczególnym znaczeniu osoby ludzkiej. Człowiek jest w centrum uwagi nauki Kościoła stając się wyznacznikiem ocen rozwiązań politycznych i społeczno – gospodarczych. Przyjmuje liberalną koncepcję praw człowieka, za naturalne prawa człowieka uznaje prawo własności, prawo do swobodnej inicjatywy w życiu gospodarczym, prawo do pracy, prawo do uczestnictwa w życiu politycznym.

Jan XXIII uznaje zasadę suwerenności ludu i w konsekwencji prawa narodu do wyboru reprezentacji politycznej, czyli uznaje demokracji za jedyną usprawiedliwioną formę rządów.

Podkreśla znaczenie prywatnej własności dla dobra człowieka, bo stwarza ona bodźce dla prywatnej inicjatywy, warunkuje pracowitość, oszczędność oraz przynosi rozwój gospodarczy. Głosi postulat uwłaszczenia wszystkich robotników, by nie było już wyzysku, a w konsekwencji do zniesienia proletariatu. Przeciwstawia własność prywatną przeciwko własności socjalistycznej (ta nie ma naturalnych cech własności prywatnej).

Szeroki program socjalny - postulat szerokiego interwencjonizmu państwa w celu likwidacji negatywnych cech gospodarki rynkowej.

Pierwszy raz pojawiają się w myśli Kościoła postulaty: dążenie do równości społecznej wszystkich ludzi, zniesienie wszelkich form dyskryminacji, zapewnienie równych praw kobietom. Jednocześnie powstaje nowa polityka religijna - ekumenizm- dialog, poszanowanie i poszukiwanie zbliżenia z innymi kościołami chrześcijańskimi. Nacisk na wolność religijną.