Student Prawa

Cechą charakterystyczną jest eklektyzm (zlepienie) - ideologia faszystowska składa się z różnych haseł zapożyczonych z różnych wcześniejszych ideologii i doktryn (głównie prawicowych).

Idee przewodnie zaczerpnięte są zwłaszcza z nacjonalizmu i rasizmu (faszyzm niemiecki).

Faszyzm wybiera najbardziej skrajne wersje tych ideologii (to co najgorsze).

Faszyzm nie stroni też od haseł zazwyczaj łączonych z lewicą: idea braterstwa, walka z bezrobociem, interwencjonizm państwa w życie społeczne i gospodarcze.

Cechą charakterystyczną faszyzmu jest też mistycyzm – polega na odwoływaniu się do irracjonalnych uczuć (nie do rozumu) - do wiary, traktowanie przekonań politycznych w kategoriach niemalże religijnych stąd też różne kulty: kult wodza (przywódcy narodu), kult własnego narodu i państwa, kult nadczłowieka (aryjczyka), kult tradycji (odwoływanie się do germańskiej przeszłości).

Założeń politycznych nie wystarczyło popierać – trzeba było je wyznawać. Stąd pełna mobilizacja społeczeństwa do praktyki.

Faszyzm to przede wszystkim ideologia sprzeciwu, sprzeciwia się zastanej rzeczywistości, antyidee faszyzmu: antyliberalizm, antyindywidualizm (stawiał na wspólnotę), antyhumanizm, antydemokratyzm, antykomunizm, antysemityzm.

Faszyzm bardziej koncentruje się na tym co zwalcza niż na tym do czego dąży. Cele są określane przez przywódcę, a nie przez ideologię i zawsze są dostosowane do aktualnej sytuacji politycznej. Stanowi zbitkę najgorszych elementów doktryn prawicowych – zwłaszcza w wersji nazistowskiej, podobnie jak komunizm (zwłaszcza w wersji stalinowskiej) stanowi zbitkę najgorszych cech ideologii lewicowych.