Student Prawa

Prawo kanoniczne to prawo stworzone przez Kościół, pierwsze źródło prawa kanonicznego ta Pismo Święte, obok niego dużą rolę odgrywa tradycja, czyli ustne podanie przekazywane w pismach przez ojców Kościoła- najstarszych pisarzy kościelnych. Stanowią one źródło poznania prawa boskiego objawionego. Prawo kanoniczne rozwijało się głównie dzięki działalności Kościoła. Zawdzięcza swój rozwój Kanonom (dawniejsze ustawy uchwalane przez sobory) oraz ustawom papieskim - Dekretałom. Od 1580r po słynnym Soborze Trydenckim utrwaliła się oficjalna nazwa zbiorów prawa kanonicznego tzw. Corpus Iuris Canonici, obejmująca sześć zbiorów: Dekret Gracjana z lat 1140-1150; Dekretały Grzegorza IX z 1234 r.; Liber Sextus z 1298 r.; Clementinae z 1317 r.; Extravagantes Joannis Papae XXII z 1503r.; Extravagantes Communes z 1503r.

Wśród źródeł prawa kanonicznego w Polsce należy wyróżnić źródła o charakterze ogólnym (normy powszechne) oraz partykularne. Najważniejsze z nich to Zbiór Troisty przypisywany Iwonowi z Chartres, a przywieziony do Polski przez legata papieskiego w XII w. Galona. Składał się z trzech części: pierwsza obejmowała dekrety papieskie; druga- uchwały soborów powszechnych, trzecia- orzeczenia ojców Kościoła.