Student Prawa

 Dekret Gracjana – Gracjan, mnich z Bolonii napisał pierwszy traktat naukowy nt. prawa kanonicznego („Concordantia Discordantium Canonum” – Uzgodnienie rozbieżnych kanonów). W dokumencie tym podjął się usystematyzowania i nowej interpretacji różnorodnych norm z zakresu prawa kanonicznego, zwłaszcza w kontekście pogodzenia często występujących sprzeczności. Od tego momentu (XII w. ) datuje się początek nauki prawa kanonicznego, która następnie wchodzi do kanonu nauczania uniwersyteckiego;

 Dekretały Grzegorza IX – pierwszy urzędowy zbiór ustawodawstwa papieskiego. Składał się z pięciu ksiąg i uzyskał charakter oficjalnej i powszechnie obowiązującej księgi ustaw papieskich. Uchylono jednocześnie wszystkie inne źródła prawa kanonicznego w wyjątkiem Dekretu Gracjana;

 Liber Sextus – zbiór konstytucji papieskich wydanych z polecenia papieża Bonifacego VIII, dołączony jaki księga szósta do pięciu ksiąg Dekretałów, stanowiąc ich kontynuację;

 Klementyny – zbiór dekretałów papieskich i uchwał soborowych, ukazał się w XIV w.;

 Ekstrawaganty;

 Ekstrawaganty powszechne.

W XVI w. po Soborze Trydenckim (1582) wszystkie ww. zbiory ogłoszono oficjalnie zbiorem prawa kanonicznego (Corpus Iuris Canonici). Zbór ten obowiązywał do 1918 r.

 Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 r. – wyłączna, pełna i autentyczna kodyfikacja przyjęta w 1918 r.

 Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r. – po Soborze Watykańskim II podjęta została praca nad reformą prawa kanonicznego. W jej wyniku powstał nowy kodeks prawa kanonicznego dla kościoła Łacińskiego, który obowiązuje do dziś.