Student Prawa

Dla kształtowania się klimatu ideowego w Europie na przełomie XIX i XX w. duże znaczenie miało pisarstwo Emilia Durkheima ( 1858 – 1917 ),

francuskiego socjologa i filozofa. Uchodzi on za jednego z twórców tzw. Francuskiej szkoły socjologicznej.

Nawiązując do pozytywistycznej koncepcji filozoficznej Comte’a Durheim sformułował szereg dyrektyw naukowego obiektywizmu i empiryzmu w badaniach zjawisk społecznych. Głosił mianowicie, że zjawiska te należy traktować tak jak rzeczy, tzn. badań w taki sam sposób w jaki badają swój przedmiot nauki pozytywne, przyrodnicze. Durkheim był twórcą koncepcji świadomości  zbiorowej. Która stała się punktem wyjścia dla uznania społeczeństwa za coś więcej, niż zbiór oddziałujących wzajemnie na siebie jednostek. Społeczeństwo to byt samodzielny, wyposażony w cechy, których członkowie społeczeństwa rozpatrywani jako jednostki,  są pozbawieni. Rozwijając tę myśl dochodził autor do tezy o solidarnej społeczności. Durkheim głęboko odczuwał poważny kryzys wiadomości w społeczeństwie mieszczańskim. Propagował więc zasady moralności świeckiej i zwalczał klerykalizm. Z drugiej strony występował przeciw liberalizmowi i indywidualizmowi oraz potępiał socjalizm z pozycji solidaryzmu społecznego. Za wiadomy symbol solidarności społecznej uważał prawo.