Student Prawa

-        całkowite zniesienie pokrewieństwa agnacyjnego na rzecz kognacyjnego.

* I klasa – dzieci – liberi legitimi, a zamiast nieżyjących zstępnych ich dzieci. Jeśli nie było żadnych dzieci, wtedy 1/6 spadku po ojcu dostawały dzieci – liberi naturales, ale zrodzone z konkubinatu. Dziedziczyli według stripes.

* II klasa – wstępni i rodzeństwo zmarłego (in capita), oraz dzieci po zmarłych braciach i siostrach. Żyjący rodzice wykluczali dziadków, a w razie ich śmierci spadek dzielono in lineas – ½ dla wstępnych ojca, ½ wstępni matki.

* III klasa – rodzeństwo rodzone i przyrodnie – rodzone wykluczało przyrodnie. Rodzeństwo przyrodnie (i ich dzieci, ale nie wnukowie) dziedziczyło według głów i szczepów.

* IV klasa – krewni kognacyjni bez ograniczenia stopnia. Krewni bliżsi wykluczali dalszych.

-        małżonkowie nadal dziedziczyli po sobie według dziedziczenia pretorskiego. Żona dziedziczyła po mężu dopiero, jeśli nie było żadnych krewnych kognacyjnych. Justynian (nowela 53 z 537 r. n.e.) przyznał ubogiej wdowie prawo do ¼ części spadku po mężu (kwarta ubogiej wdowy). Ale jeśli po ojcu dziedziczyło więcej niż troje dzieci, matka dziedziczyła na równi z nimi. Prawo to nie oznaczało powołania żony do spadku po mężu.

-        Nowela 115 z 542 r n.e. – zakaz dla wstępnych pomijania lub wydziedziczania zstępnych bez zachowku. Można było tego dokonać w 14 przypadkach niewdzięczności. Dzieci też nie mogły wydziedziczać rodziców, jeśli nie zaszedł jeden z 8 przypadków.