Student Prawa

Znacznie bujniej rozwijała się teoria reprezentacji , która miała swoje źródła wpowstawaniu stanowych parlamentów. Parlamenty dawały królom możliwość rozwiązywania spraw państwowych wespół z najbardziej aktywnymi siłami społeczeństw; dla stanów zaś były rodzajem organu ułatwiającego udział w rządzeniu krajem i obronę klasowych i warstwowych interesów. Reprezentantem całego „ciał” jest oczywiście król, ale posłowie w parlamencie reprezentują swoje stany lub też – jak w Anglii – swoje terytoria. Dopiero bardzo powoli brała górę teza, że parlament to reprezentacja całej wspólnoty. Już w drugiej połowie XIII w. doszło do praktyki zasięgania „rady” lub „zgody” parlamentów ( zwoływanie sejmu Rzeszy przez Rudolfa Habsburga w 1274 r., parlamentu angielskiego przez Edwarda II w 1295 r., francuskich Stanów Generalnych przez Filipa w 1302 r. itd. ).