Student Prawa

Był on historycznie ostatnią formą państwa feudalnego i wiązał się z rozwojem form kapitalistycznych. Coraz silniejsze mieszczaństwo było zainteresowane silnym scentralizowanym państwem. Absolutyzm dawał rękojmię poskromienia zamętu i niepewności, gwarantował ład i porządek, a także likwidował partykularyzm i przynosił unifikacyjne prawa, tak konieczną dla dalszego umacniania się rynkowej gospodarki. Umożliwiał wreszcie szczytom mieszczańskim polityczny awans przez przenikanie do urzędów państwowych.

Absolutyzm był syntezą ostrych konfliktów społecznych między szlachtą a arystokracją oraz między nimi, starannie sterując ku zachowaniu równowagi społecznej i politycznej. Sukcesy absolutyzmu wiązały się także z postępem świadomości narodowej. Monarcha stawał się uosobieniem jedności narodu, jego władza odzwierciedlała potęgę zorganizowanego społeczeństwa.

Nie bez znaczenia były również napięte stosunki polityczne w Europie. Wiek XVII był okresem licznych, niszczących wojen. Wojny wymagały silnych armii, i w konsekwencji pozwalały umacniać systemy biurokratyczne.