Student Prawa

Dekret PKWN z 30 października 1944r o ochronie państwa, wydany wobec zaostrzającej się sytuacji politycznej składał się z 11art. zawierających bardzo szerokie dyspozycje obejmujące liczne stany faktyczne. Rozszerzał w sposób kazuistyczne katalog czynów karalnych, nie definiując ich precyzyjnie, zgodnie z wymogami techniki kodyfikacyjnej XX w. Umożliwiało to dyspozycyjnej nauce i wymiarowi sprawiedliwości szeroką ich interpretację. Dekret przewidywał nie tylko karalność czynów wypierzonych przeciw ustrojowi, zamachów na organ państwowy i samorządowy, zakłady przemysłowe i komunikacyjne, ale i nawoływania do czynów skierowanych przeciw wykonywaniu reformy rolnej i publicznego ich chwalenia. Karalne było także wyrabianie, przechowywanie i obrót bronią i amunicją, utrudnianie prawidłowego działania urzędów państwowych i instytucji użyteczności publicznej. Karą śmierci było zagrożone posiadanie, przechowywanie, nabywanie i wyrób aparatu radiowego odbiorczego lub nadawczego oraz wywieranie wpływu na rady narodowe, urzędy i sądy. Postępowanie w tych sprawach przekazano sądom wojskowym. Dekret wszedł w życie z mocą wsteczną od 15 sierpnia 1944r naruszając główną zasadę lex retro non agit. Uchylony został przez dekret z 16 listopada 1945r o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy państwa.