Student Prawa

-ujmujemy proces stosowania prawa jako szereg czynności cząstkowych prowadzących do wydania ostatecznej decyzji

1). Ustalanie podstawy prawnej decyzji i dokonanie wyboru normy prawnej:

a.decyzja walidacyjna-musimy ustalić obowiązywanie normy

b.decyzja walidacyjna-znaczenie normy

2). Ustalenie stanu faktycznego

3). Subsumpcja- ustalenie że dany stan faktyczny podpada pod obowiązującą i zinterpretowaną  normę prawną-kwalifikacja stanu faktycznego

4). Wydanie decyzji ustalającej finalnie konsekwencje prawne stanu faktycznego

ad b.

-interpretacja- polega na ustaleniu znaczenia i zakresu danej normy

( dyrek. Interpretacyjne i sytuacja wykładni- pojawiają się wątpliwości interpretacyjne- należy je więc usunąć

-decyzja interpretacyjna:

*dyrektywy interpretacyjne pierwszego stopnia ( procesowe i wyboru/interpretacji) którymi rządzą:

ustalenie znaczenia.Jeżeli wciąż istnieją rozbieżności:

dyrektywy drugiego stopnia

-znaczenie ustalone w ten sposób możemy przedstawić jako decyzję ( model wykładni operatywnej)

*wykładnia operatywna- zawsze w stosunku do konkretnego stanu faktycznego ( in concreto)

*norma: wyrażenie które ma zakres zastosowania ma charakter preskryptywny- mówi o hipotetycznych przyszłych zastosowaniach

*wykładnia doktrynalna:

-dokonywana in abstracto

-zadaniem jest przedstawienie normy jako wyrażenia jednoznacznego

-ustalając zakres zawsze uchylamy wszelkie wątpliwości

-przeprowadzona w dogmatyce prawa ( a nie w procesie stosowania prawa)

-decyzja interpretacyjna wyznacza ( oprócz znaczenia ) zakres danej normy:

-          literalna

-          rozszerzająca

-          zawężająca

-organ który stosuje prawo ustala stan faktyczny na podstawie dowodów- organ w uzasadnieniu decyzji musi te dowody wskazać.

Art.227 kpc – dowodami są fakty które mają istotne znaczenie dla sprawy

-fakty nie wymagające udowodnienia:

-          fakty notoryjne (znane sądowi z urzędu)

-          fakty powszechnie znane

-          fakty przyznane ( jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości)