Student Prawa

Tylko niektóre, tzw organizacje międzyrządowe, których członkami są państwa. Organizacje które mają osobowość prawnomiędzynarodową. Mają odpowiednie uprawnienia wynikające ze statutu organizacji. Z umów międzynarodowych wynikają dla organizacji dodatkowe szczególne uprawnienia. Przedmiotem umów są różne zagadnienia:

­       umowy w sprawie stałej siedziby i czasowego przebywania organów organizacji na terytorium państwa.

­       umowy w sprawie udzielania pomocy przez organizację

­       umowy w sprawie stowarzyszenia państw z organizacją

­       umowy o współpracy i koordynacji działania – zawierane między organizacjami międzynarodowymi.

a)Organy kompetentne do zawierania umów międzynarodowych.

Organy państwowe: umowy podpisywane przez głowę państwa, głównie umowy o zasadniczym znaczeniu np. traktaty pokojowe, układy o przyjaźni i dobrym sąsiedztwie, umowy o obrocie prawnym z zagranicą. Umowy zawierane przez głowę państwa nazywane są umowami państwowymi i wymagają ratyfikacji przez Prezydenta RP.

Organy rządowe: umowy podpisywane przez Rada Ministrów, są to umowy, które nie spełniają warunków zaliczenia ich do umów państwowych a ponadto jeżeli ich przedmiot objęty jest właściwością dwóch lub większej liczby ministrów. Wymagają ratyfikacji przez Prezydenta RP, jeżeli mają zasadnicze znaczenie dla państwa, lub jeśli wyraźnie przewidują ratyfikację, w pozostałych przypadkach są zatwierdzane przez Radę Ministrów lub Prezesa RM.

Organy resortowe: podpisywane przez właściwego ministra, ich przedmiot należy do właściwości ministra. Umowy są zatwierdzane przez Radę Ministrów lub Prezesa RM.

b)Pełnomocnictwa. Za przedstawiciela państwa do przyjęcia lub ustalenia autentycznego tekstu umowy, jak i w celu wyrażenia zgody państwa na związanie się umową, uważa się osobę, która przedstawi odpowiednie pełnomocnictwa, bądź państwa pragną uważać daną osobę za przedstawiciela bez pełnomocnictwa.

Za przedstawicieli uważa się następujące osoby:

­         szefów państw, rządów i ministrów spraw zagranicznych,

­         szefów misji dyplomatycznych,

­         przedstawicieli akredytowanych przez państwa bądź na konferencji międzynarodowej bądź przy organizacji międzynarodowej.

W Polsce pełnomocnictwa do prowadzenia rokować i parafowania umów podpisują bądź minister spraw zagranicznych bądź właściwy minister w odniesieniu do przedmiotu umowy.