Student Prawa

W II RP wyodrębniła się z prawa cywilnego i administracyjnego nowa gałąź prawa- prawo pracy. Regulowało ono stosunki wynikające z wykonywania pracy wzajemnej, takiej, którą cechowała osobista zależność pracownika od pracodawcy. Prawo pracy było prawem ochronnym, nie miało być kodyfikowane, miało być regulowane przez ministerstwo pracy, bowiem dopiero się ono tworzyło. Czas pracy został uregulowany w manifeście lubelskim z 7 listopada 1918r. przez Tymczasowy Rząd Republiki Polskiej na 48 godzinny tydzień pracy, manifest był aktem politycznym, w którym istniały zapowiedzi przedstawienia uregulowania w nim zawartego przyszłemu Sejmowi: przesądzono tu dwie sprawy- republikański system rządów i 8 godzinny dzień pracy. Kolejny rząd premiera Moraczewskiego powtórzył to 29 listopada 1918r dekretem o 8 godzinnym dniu pracy i 46 godzinnymi tygodniu(6h sobota). Godziny nadliczbowe uregulowano w sposób następujący: pierwsze dwie godziny płacono stawką 150 %. trzecia godzina i następne godziny w danym dniu płacono stawką 200 %.