Corpus Iuris Civilis
a) Codex – komisja złożona z 7 osób. Dysponowała trzema znanymi nam kodeksami (Codex Gregorianus, Codex Hermogenianus, Kodeks teodozjański) i mogła ograniczyć się tylko do skompletowania konstytucji wydanych po Kodeksie teodozjańskim (tzw. Novellae posttheodosianae) by ustalić stan prawa na tym odcinku. Ukończono w 529 roku. Potem trzeba tyło jeszcze raz redagować ze względu na konstytucje które wydał Justynian. Nowo zredagowany kodeks z roku 534 (tzw. Codex repetitae praelectionis) obejmował konstytucje od Hardiana do Justyniana i dzielił się na 12 ksiąg, te zaś na tytuły, w których umieszczone były chronologicznie konstytucje tematycznie związane z tytułem. Obszerniejsze konstytucje podzielono na paragrafy, przy czym tekst poprzedzający paragraf pierwszy to principium.
C. 12, 36, 1 pr.
C – Codex,
12 – księga dwunasta,
36 – tytuł w księdze dwunastej,
1 – pierwsza konstytucja w tytule,
pr – principium.
b) Digesta (zwana również Pandektami – Pandectae, Florentina) – komisja złożona z 17 osób. Podzielona była na podkomisje, opracowujące tzw. masy: sabiniańską (literatura wokół libri ad Sabinum), edyktalną (libri ad edictum), papiniańską (głównie questiones i responsa Scaevoli, Papiniana i Paulusa). Mniej ważne dzieła opracowano jako osobą część zwaną appendix. Digesta składa się z fragmentów dzieł 38 prawników rzymskich, z których tylko 3 tworzyło w okresie przedklasycznym, a 2 w poklasycznym, autorami większości tekstów są prawnicy z okresu pryncypatu. Zebrany materiał uporządkowano w 50 księgach. Księgi podzielono na tytuły, w których zgromadzono fragmenty z dzieł prawników tematycznie związane z tytułem. Większe fragmenty dzieli się na paragrafy, przy czym paragraf pierwszy poprzedzony jest zawsze principium.
D. 50, 17, 173, 3.
D – Digesta,
50 – księga pięćdziesiąta,
17 – tytuł w księdze pięćdziesiątej,
173 – kolejny fragment (lex) w tym tytule,
3 – paragraf trzeci fragmentu 173.
c) Institutiones – zawierają całokształt podstawowej informacji o prawie i służyć miały do zdobycia o nim wiedzy elementarnej. Jako podręcznik do nauki prawa miały moc prawa na równi z Kodeksem i Digestami. Autorzy Instytucji opierali się przede wszystkim na Instytucjach Gaiusa, Ulpiana, Marcjana i in., nie przytaczając jednak źródeł z których zaczerpnęli określony tekst. Podzielono je na 4 księgi, te zaś na tytuły. Tytuły dzielą się bezpośrednio na paragrafy, przy czym paragraf pierwszy poprzedzony jest principium.
I. 4, 13, 1.
I – Institutiones,
4 – księga czwarta,
13 – tytuł trzynasty w księdze czwartej,
1 – paragraf pierwszy w tytule trzynastym.
d) Novelar – po zakończeniu prac kodyfikacyjnych Justynian wydawał akty normatywne, którymi wyjaśniał, uzupełniał albo i zmieniał prawo zawarte w samej kodyfikacji, a nawet wprowadzał zupełnie nowe uregulowania. Justynian zapowiadał sporządzenie urzędowego zbioru nowel lecz obietnicy nie dotrzymał. Dokonali tego kompilatorzy prywatni, a do nast. Dotrwały trzy takie zbiory, z których najbardziej kompletny zawiera 168 nowel (10 z nich od następców Justyniana).
- 01/09/2010 00:00 - Charakterystyka procesu mieszanego
- 22/07/2010 13:43 - AGRARYZM - Powstanie i rozwój
- 22/07/2010 13:43 - AGRARYZM
- 22/07/2010 13:42 - Rozwój i nurty populizmu
- 22/07/2010 13:42 - Idee populizmu
- 10/06/2010 18:15 - Prawo Procesowe A Prawo Materialne
- 10/06/2010 18:06 - Prawo Rzymskie w Polsce
- 10/06/2010 18:05 - Prawo Rzymskie W Zachodniej Europie
- 10/06/2010 18:03 - Prawa Rzymskie We Wschodniej Europie
- 10/06/2010 18:02 - Losy Prawa Rzymskiego Po Kodyfikacji Justyniańskie…
- 10/06/2010 17:56 - Ustawodawstwo Justyniańskie
- 10/06/2010 17:55 - Przedjustyniańskie Zbiory Prawa
- 10/06/2010 17:53 - Nauczanie Prawa
- 10/06/2010 17:52 - Konstytucje cesarskie
- 10/06/2010 17:51 - Uchwały senatu