Student Prawa

CCC – Constitutio Criminalis Carolina powstała w 1532 r. jako dzieło skierowane przeciwko osobom parającym się magią. Za jej twórcę uważa się cesarza Karola V.

Carolina była kodeksem karnym, obejmującym zarówno prawo karne procesowe, jak i materialne. Choć miała obowiązywać jedynie posiłkowo, jej znaczenie okazało się znacznie większe i ze względów praktycznych jej powszechne stosowanie stało się faktem. Uregulowania Caroliny przesądziły o kształcie procesowych i materialnych instytucji prawnokarnych aż po wiek XVIII-XIX.

Carolina czerpała z dokonań nauki i praktyki włoskiego prawa karnego, a pośrednio więc- z prawa rzymskiego i kanonistyki, prócz tych inspiracji na postanowieniach normatywnych swoje piętno odcisnęło również orzecznictwo sądów niemieckich. W ten sposób w CCC znalazło się wiele unormowań, które dziś obowiązują jako kanon prawa karnego. Wśród nich należałoby w szczególności wskazać: uznanie każdego przestępstwa za naruszające interesy ogółu i przyjęcie wyłącznie państwowego systemu karania, przyjęcie winy jako podstawowej przesłanki odpowiedzialności. Na Carolinie popierał się cały wymiar ówczesnej sprawiedliwości. Stała się ona dziełem podtrzymującym działalność Inkwizycji.