Student Prawa

W początkach XIX w. głoszono postulaty likwidacji partykularyzmów w dziedzinie prawa cywilnego, co uważano za konieczny warunek rozwoju stosunków gospodarczych kapitalistycznego obrotu. Przesłanki ogólnoniemieckiej kodyfikacji nastały dopiero po zjednoczeniu Niemiec. Na podstawie poprawki do konstytucji IIRzeszy Niemieckiej z 1871r powołano do życia w 1874r komisję kodyfikacyjną, której projekt spotkała ostra krytyka. W 1890r nowa komisja przygotowała kolejny projekt, uchwalony w 1896r przez Sejm Rzeszy z mocą obowiązującą od I stycznia 1900r pod nazwą Burgerliches  Gesetztbuch - BGB. Kodeks cywilny niemiecki składał się z 2385 paragrafów, zebranych w pięciu księgach wg opracowanej w XIX w. przez niemiecką naukę recypowanego prawa rzymskiego systematyki tzw. pendektowej, która dzieliła system prawa cywilnego na część: ogólną, zobowiązań, rzeczową, rodzinną i spadkową. BGB operował bardzo bogatym i rozbudowanym aparatem abstrakcyjnych pojęć. Zaczął wywierać wpływ na ustawodawstwa cywilne krajów Europy i świata, ograniczając w tej mierze absolutną dotąd dominację Kodeksu Napoleona