Student Prawa

Raymond Aron (1905-1983).

Aron krytykował przede wszystkim utopijny charakter marksizmu i - podobnie jak Popper — globalną inżynierię społeczną w imię utopijnych ideałów. Aron z aprobatą odnosił się do tezy o konwergencji społeczeństwa kapitalistycznego i jego przejściu do społeczeństwa industrialnego, konsumpcyjnego i wiązał z tym procesem nadzieję na zakończenie ery konfrontacji ideologicznej. Był bowiem przekonany, że zaspokojenie potrzeb socjalnych, realizacja „wolności od biedy" spowoduje wygaśnięcie atrakcyjności utopijnych ideologii. Jednak przeciwieństwo między systemem totalitarnym a  demokratycznym uważał za stałe, niezmienne i niemożliwe do usunięcia inaczej, jak przez powrót do
demokracji. Podkreślał wagę demokratycznych procedur właśnie w społeczeństwie industrialnym, technicznym, w którym konieczne są pewne elementy kolektywizmu, wymuszane przez procesy produkcyjne. Credo Arom, wyłożone jest w Eseju o wolnościach, 1965.