Student Prawa

Pierwsze państwa rozwinęły się na rozległych terytoriach kontynentu azjatyckiego (m.in. Chiny, Indie) oraz na wybrzeżach Śródziemnomorza (m.in. Egipt, Mezopotamia).

• Kilka słów o przedmiocie:

-          historia doktryn polityczno-prawnych jest jedną z najmłodszych dyscyplin prawoznawstwa (jako odrębna gałąź badawcza od drugiej połowy XIX w.)

Ronald Dworkin - amerykański filozof prawa, krytyk pozytywizmu prawniczego.

Państwo jest systemem norm prawa pozytywnego, gdyż obok tego systemu obowiązywanie innego systemu prawnego jest wykluczone.

Idealistyczne pojmowanie państwa prowadzi do wniosku umiejscawiającego zjawisko na płaszczyźnie powinnościowej – państwo nie jest bytem doświadczalnym, nie meszcząc się w dziedzinie rzeczywistości społecznej.

Fuller był krytkiem pozytywizmu prawniczego (uważał, że zrównuje się ono w tym rozumieniu z rozkazem wojskowym), definiował prawo jako próbę podporządkowania ludzkich zachowań pewnym zasadom

Karl Llewellyn, sformułował socjologiczną teorię prawa. Llewellyn uznał prawo za działającą w życiu społecznym instytucję, na którą składają się faktyczne zachowania sztabu prawnego, czyli sędziów, ustawodawcy, adwokatów, urzędników.

Funkcjonalizm prawniczy nazywany jest realistyczno – empirycznym myśleniem o prawie. Teorie określane mianem funkcjonalizmu łączy kilka elementów wspólnych: niechęć do pozytywistycznej definicji prawa jako rozkazu suwerena, dążenie do naukowych badań prawa, unikanie moralizatorstwa, spoglądanie na prawo jako element zmienny i niestatyczny. Trudno mówić o jednym kierunku – zbyt duża różnorodność podejmowanych tematów.

Oliver Holmes (1841-1935) - prekursor amerykańskiego realizmu prawniczego; sprzeciwiał się pozytywistycznej doktrynie prawa jako formie rozkazu suwerena; wyznawał charakterystyczną dla funkcjonalizmu zasadę, że przedmiotem badań naukowych nie powinno być oderwane od rzeczywistości prawo w książkach lecz wynikające z niej prawo w działaniu; celem doktryny jest prognozowanie przyszłych decyzji sądowych przy założeniu, że ustawa stanowi jedynie punkt wyjścia w ustaleniu przesłanek postępowania organów wymiaru sprawiedliwości; prawo nie jest więc tym, co zostało zapisane w tekście ustawy lub innego aktu normatywnego, lecz przewidywaniem tego co zamierza uczynić sąd.

„Prawo to nic innego jak przewidywania co do tego, kiedy siła publiczna zostanie użyta poprzez instrument jakim są sądy. Żeby wiedzieć co jest prawem nie trzeba studiować pojęć prawnych. Wystarczy patrzeć na prawo oczami „złego człowieka”. którego interesuje do czego zostanie zmuszony decyzją sądu.”

„W nauce prawa należy oddzielić prawo od moralności. Dobry człowiek może kierować się zarówno prawem jak i zasadami moralnymi, ale znajomość prawa wymaga spojrzenia od strony decyzji sądu, które nie są stałe i one właśnie tworzą prawo. W ten sposób prawem są ostatecznie decyzje poszczególnych sadów czy osób urzędowych.”

Państwo w ujęciu Petrażyckiego było zjawiskiem ze sfery przeżyć psychicznych. Władza państwa jest projekcją emocjonalną, emocjonalnym fantazmatem, oznacza specjalny rodzaj praw, przypisywanych pewnym osobom.

Autor "Anarchia,państwo,utopia"(1974). Jego stanowisko było skrajnie indywidualistyczne, prezentowało w stosunku do zbiorowości pogląd, określany jako atomizm społeczny.

Ruch polityczny i ideologia związana z postacią Pierwszego marszałka Józefa Piłsudskiego.

Lew Trocki, był do czasu śmierci Lenina jednym z przywódców partii komunistycznej, a wcześniej głównym twórcą Armii Czerwonej. W rezultacie porażki w walce partyjnej ze Stalinem został deportowany z ZSRR.

W swojej książce pt. Co robić? (1903), Lenin stwierdził iż proletariat może osiągnąć rewolucyjną samoświadomość tylko za sprawą działania partii komunistycznych, w skład których wchodzić muszą profesjonalni, etatowi rewolucjoniści.

Socjalizm naukowy – ideologia, która starała się nadać charakter naukowy socjalizmowi utopijnemu. Socjalizm naukowy miał wyjaśnić i uzasadnić konieczność obalenia kapitalizmu w drodze rewolucyjnej walki Stawiała sobie za cel opisanie i zmienianie świata. Twórcami socjalizmu naukowego byli Karol Marks i Fryderyk Engels.

Benjamin Constant (1767-1830) – francuski pisarz, filozof i polityk liberalny pochodzenia szwajcarskiego. Do jego dzieł zaliczyć można takie tytuły jak: „Adolf”, „Dzienniki poufne”.

Alexis de Tocqueville żył na początku XIX wieku, wywodził się z normandzkiej szlachty. Studiował prawo a po ukończeniu nauki został mianowany sędzią pomocniczym w wersalskim Sądzie Ziemskim.