Student Prawa

Początkowo(od Rzymu) użytkowanie miało charakter alimentacyjny tzn. było ustanawiane dla zapewnienia egzystencji,

kodeks uprawnienia z tego tytułu normuje a w art. 226, 227 i 231

Jako zasadę kodeks przyjmuje, że właściciel jest zobowiązany zwrócić nakłady posiadaczowi jednak podobnie jak w roszczeniach uzupełniających zakres tej odpowiedzialności jest zależny od dobrej wiary lub jej braku po stronie posiadacza

Roszczenie windykacyjne – roszczenie o wydanie rzeczy wypływające z prawa własności(są to warunki konieczne), gdy właściciel jest pozbawiony jej posiadania, jest tu obojętne jak doszło do takiego stanu rzeczy.

W zależności od źródła uregulowania można mówić o:

… korzystaniu ustawowym – jeśli współwłaściciele korzystają z rzeczy wspólnej tak jak mówi ustawa

… korzystanie umowne –jeśli sposób korzystania z rzeczy wspólnej określa umowa

Według zasad ogólnych lokal jest częścią składową nieruchomości gruntowej, na mocy odpowiednich przepisów o własności lokali zostaje z tego reżimu wyłączony.

Te materie uregulowano w ustawie z 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych stosuje się tez odpowiednie przepisy z ustawy o własności lokali(umowa o zakup lokalu, udziałw nieruchomości wspólnej)

Własność lokalu mieszkaniowego lub użytkowego w budynku wzniesionym przez spółdzielnię można nabyć:

ò w trybie dostarczenia przez spółdzielnię lokalu w takiej formie prawnej. Najpierw spółdzielnia i człowiek ubiegający się o jej członkostwo zawierają umowę o budowę lokalu, i inne postanowienia odnoszące się głównie do wkładu lokatora w budowę. Umowa taka musi być zawarta w formie pisemnej, ustanowienie odrębnej własności lokalu powinno w takiej umowie być wymienione jako causa rozporządzenia w zawieranej następnie umowie.

ò w trybie przekształcenia we własność przysługującego dotychczas spółdzielczego własnościowego bądź lokatorskiego prawa do lokalu(nie musi być członkiem spółdzielni). Osobie która posiada powyższe prawa i spełni odpowiednie warunki(głównie finansowe) i zgłosi żądanie(oparte o obowiązki ustawowe spółdzielni o ustanowienie odrębnej własności lokalu ) przysługuje roszczenie o ustanowienie na jego rzecz odrębnej własności tego lokalu

W spółdzielniach mieszkaniowych nie ma wspólnoty mieszkaniowej, a zarząd nieruchomością wspólną jest uregulowany odmiennie, a sprawuje go ex lege spółdzielnia mieszkaniowa. W stonkach z osobami trzecimi związanych z wykonywaniem zarządu nieruchomością wspólną spółdzielnia występuje we własnym imieniu.

Właściciele lokali są zobowiązani uczestniczyć, w formie opłat świadczonych spółdzielni, nie tylko w ponoszonych przez nią wydatkach(chodźmy nie byli jej członkami).

Szczególny reżim, któremu podlega odrębna własność lokali w budynku wybudowanym przez spółdzielnię mieszkaniową ustaje ex lege po spełnieniu dwóch przesłanek:

1. wyodrębniona została własność wszystkich lokali w tym budynku, jęli w skład nieruchomości wchodzi kilka budynków to we wszystkich
2. ustało członkostwo wszystkich właścicieli tychże lokali.

” zrzeczenie się własności –

“ do zrzeczenia się własności nieruchomości wymagane jest jednostronne oświadczenie woli właściciela wyrażające taka wolę , złożone w formie aktu notarialnego, taka nieruchomość staje się własnością gminy, chyba że przepis szczególny wskazuje innego beneficjenta. Gmina ponosi odpowiedzialność za obciążenia gruntu.

Przez zarząd rzeczą wspólna należy rozumieć podejmowanie wszelkich decyzji i dokonywanie wszelkiego rodzaju czynności dotyczących, przedmiotu wspólnego prawa, koniecznych zarówno w toku normalnej eksploatacji tego przedmiotu jak i w sytuacjach nietypowych.

1. zarząd umowny - Ustawa pozwala na samodzielne ustalenie powyższych stosunków w drodze umowy między współwłaścicielami na podstawie umowy. (przekracz zarząd zwykły potrzebna jest jednomyślność)
2. Zarząd sądowy - możliwość ustalenia zarządcy przez sąd.(art. 203 i przepisy o zarządzie nieruchomością w toku postępowania egzekucyjnego. Zarządca wykonuje tylko rzeczy należące do zwykłego zarządu. Przesłanką wydania przez sąd decyzji może być:
   1. Niemożność uzyskania zgody współwłaścicieli w istotnych sprawach zwykłego zarządu
   2. Większość współwłaścicieli narusza zasady prawidłowego zarządu
   3. Większość krzywdzi mniejszość
3. zarząd ustawowy – dokonywanie zarządu przez wszystkich współwłaścicieli na zasadach określonych w ustawie(ustawa dzieli czynności na należące do zwykłego zarządu[załatwianie bieżących spraw związanych ze zwykłą eksploatacją rzeczy i utrzymaniem jej w stanie nie pogorszonym w ramach aktualnego jej przeznaczenia ] i nie należące do zwykłego zarządu), jeśli chodzi o sposób wykonywanie tego zarządu to decyduje wola stron(jednomyślność[przekraczające zwykły zarząd], większość[zwykły zarząd]większość oblicza się według ilości udziałów). Można sądowo rozstrzygnąć poszczególne kwestie zarządu lub zmienić zarząd na sądowy(inicjatywa dla współwłaścicieli o ½ udziałów). Każdy współwłaściciel ma nie tylko prawo ale i obowiązek zarządzać rzeczą wspólną. Współwłaściciel, który zarządza rzeczą może żądać pensji. Interwencja sądu w przypadku wspólnego zarządu;
   1. w przypadku braku zgody większości współwłaścicieli na dokonanie czynności zwykłego zarządu, każdy ze współwłaścicieli może żądać od sądu rozstrzygnięcia
   2. jeżeli większość współwłaścicieli postanawia dokonać czynności rażąco naruszającej zasady prawidłowego zarządzania rzeczą, każdy może żądać rozstrzygnięcia sądowego

czynności zachowawcze – czynności, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa. Np. wytoczenie przeciwko osobie trzeciej powództwa windykacyjnego o zwrot rzeczy, wystąpienie z wnioskiem o rozgraniczenie nieruchomości, sprzedaż rzeczy ze względu na możność jej szybkiego zepsucia się, rozebranie budynku grożącego zawaleniem się itp.

1. w razie sprzedaży nieruchomości rolnej z wyjątkiem sprzedaży osobie bliskiej, dzierżawcy nieruchomości przysługuje prawo pierwokupu, jeśli umowa dzierżawcy była zawarta na piśmie z datą pewną, oraz była wykonywana, licząc od tej daty rdze trzy lata, jego areał dzierżawiony i własny nie może przekraczać 300 ha, musi być rolnikiem zawodowym i mieszkać w danej gminie, jeśli dzierżawca nie wykona prawa prawo pierwokupu przysługuje agencji rynku nieruchomości rolnych.

Ustawodawca ogranicza możliwość obrotu niektórymi artykułami ruchomymi  jak np. wartości dewizowe, dzieła sztuki

” nieruchomości – art. 157 własność nieruchomości nie może być przeniesiona z zastrzeżeniem warunku lub terminu()można natomiast zawżeć umowę zobowiązaniową z zastrzeżeniem warunku lub terminu, o przeniesienie nieruchomości

Umowa o przeniesienie własności ma charakter realny gdy:

R przedmiotem umowy są rzeczy oznaczone tylko co do gatunku

R gdy chodzi o rzeczy przyszłe

R gdy zbycia dokonuje nieuprawniona osoba a nabywca jest w dobrej wierze

Wśród przepisów regulujących przeniesienie własności możemy wyróżnić:

[ przepisy wspólne dla nieruchomości i ruchomości(155 i 156)

[ przepisy dotyczące tylko nieruchomości(157 - 168)

[ przepisy dotyczące tylko ruchomości (155, 169 - 170)

Z faktu sąsiedztwa nieruchomości wynika ich wzajemna zależność, w szczególności prawidłowe korzystanie z nieruchomości wymaga nieraz ingerencji w sferę praw sąsiada, z reguły takie zależności powstają między sąsiadującymi nieruchomościami, czasami dotyczy to tez gruntów nie sąsiadujących miedzy sobą bezpośrednio.

Według tradycyjnego poglądu prawo własności wynika ze stosunku własności, jaki istnieje między właścicielem a innymi podmiotami. Inny pogląd odrzuca istnienie stosunku własności, przyjmując, że prawo własności znajduje swe źródło w odpowiednich normach prawa przedmiotowego.

Niezależnie jednak od poglądu wyróżniamy stronę pozytywną(przysługującą właścicielowi) i negatywną(zobowiązująca wszystkie inne podmioty do nienaruszania własności).

Pozytywna W polskim KC nie ma tradycyjnej triady uprawnień właściciela(posiadania, pobierania pożytków, używania). KC wymienia uprawnienia, ale traktuje je jako uprawnienia podstawowe(niezamknięty zbiór) i jako podstawowe uprawnienia wymienia się:

[ korzystanie z rzeczy:

ò posiadanie rzeczy

ò używanie rzeczy

ò pobieranie pożytków

ò dyspozycja faktyczna(prawo do przetworzenia, zużycia, lub zniszczenia)

[  rozporządzanie rzeczą

ò uprawnienie do wyzbycia się rzeczy

ò uprawnienie do obciążenia rzeczy

Negatywna właściciel może korzystać z rzeczy i rozporządzać nią z wyłączeniem innych osób(inne podmioty mają obowiązek nie ingerowania w sferę uprawnień właściciela)[od tej zasady KC i inne przepisy przewidują wyjątki].

Granice prawa własności są nakreślone w całym systemie , co powoduje, że nominalnie nieograniczone prawo do władania rzeczą jest dość ograniczone na gruncie przepisów szczególnych; ograniczenia te mają z reguły charakter negatywny zabraniają właścicielowi korzystania ze swego prawa w określonych przypadkach Ograniczenia prawa własności wynikają z:

” Przepisów ustaw – art. 140 – granice własności wyznaczają nie poszczególne przepisy, lecz całokształt obowiązującego ustawodawstwa. (np. 142[wyższa konieczność], 144-154 [służebności], 231 [utrata własności na rzecz posiadacza])

” zasad współżycia społecznego

” społeczno-gospodarczego przeznaczenia rzeczy – tak samo jak zasady współżycia społecznego stanowi kategorię, która zarówno określa sposób wykonywania konkretnego prawa własności jak i kształtuje jego treść